Саадат Жыргалбекоыа - Акындын ашыгы

Ақының мен қаяқта?

Жете тұрам қарап, жете алмай сен тарапқа.

Ескерген жаңып алар, эх, жірекен бар балар.

Уычқан қош жабытындай, у бақыттар болар.

Ешейін қалдыр бастан, күшейін айтыл бастан.

Құдірет дәрі-берші, қосалық дартын басқан.

Ұттығы қарашыңды, шоқтығы санатыңды.

Жұлдыр ғып әшейбеген, жоқтығы қанатымды.

Өмірдің жылдарында, көңілдің ырғағында.

Қор қылмай сақтаймын сені, қомыздың қылдарында.

Түнегім талқаланар, жүрегім балталанар.

Бұлыққан сезімімде, бұлықтар айта барар.

Жан жұлдыз жүбірасың, сабырым тыйыласың.

Сағындым деген емде, салқын жел шыбырасың.

Ар-кемнің ашығы көп, ай-күннің жазығы көп.

Айтылып қалар сенсің, ақынның ашығы деп.

Ақынның асылы деп.